top of page

The Monasteries of Luoyang (洛陽伽藍記) 5 (Farsi)

Luoyang Qielan Ji (洛陽伽藍記) or "The monasteries of Luoyang" is a report written by the 6th century official Yang Xuanzhi (楊衒之) in 547, focusing on all the Buddhist monasteries in Luoyang (then capital of the Northern Wei dynasty).
در آغاز دهمین ماه (پنج و صد و نوزده)، ايلچی ها به کشور هپتالیان رسیدند. بومشان و کشتزارشان بسیار زیاد است و تمدیده است. کوه و دریاچه دید آدم را پر می کند. ایشان در شهرهای مسورشان زندگی نمی کنند. بلکه با شاه خود که سوار بر اسب حکومت می کند سفر می کنند.

خانه هایشان از نمد ساخته شده است و در جستجوی آب و علف کوچ می کنند. در تابستان به دنبال سرما هستند و در زمستان به دنبال گرما هستند. بومشان حق شناسی نکردند. و ایشان بی سواد و فاقد ادب هستند.


ایشان زير دست های دارند که مالیات می دهند. در جنوب، کشورشان به زابل می رسد. در شمال، کشورشان به تَگَرَک می رسد. در شرق، کشورشان به خُتَن می رسد. در غرب، کشورشان به ایران می رسد. بیش از چهل کشور برای ادای خراج به دادگاه می آیند.

وقتی به تنظیم ریتمشان می رسد، یک نفر سرود را شروع می کند. پس از این، مهمانان یکی پس از دیگری به سرود خواندن می پیوندند. پس از آن، چينا پراگنده کرد. تنها به این شکل دارند. شبیه نوا نیست.


 صیغه های امپراتوری هپتالیان نیز خفتانی از برج می پوشند. طول آن هشت «چی» بود و سه «چی» از زمین آویزان بود، به طوری که مردم مجبور بودند آن را بالا نگه دارند. او یک تاج تک شاخ به طول سه «چی» با مرواریدهای رنگارنگ رز رنگی که بالای آن را تزیین کرده است بر سر دارد. وقت که صیغه امپراتوری را ترک می کند، او را بر روی یک پالانک می برند. وقتی وارد شد، روی یک تخت طلایی به شکل یک فیل سفید با شش عاج و چهار شیر به عنوان پایه تخت می نشیند. بقیه همسران وزیران بزرگ به دنبال او می‌آیند و سرپوش چتر مانند به شکل شاخ بر سر دارند. گرد است و آویزان است و شبیه پوششی نگین دار است. ایشان همچنین لباس و زیورآلات برای متمایز کردن اشراف از مردم عادی دارند.


bottom of page